فرهنگی

بیماری آبله میمون چیست؟ | راه های پیشگیری و درمان آبله میمونی چیست؟

 

آبله میمون چیست؟ 

 آبله میمونی در کودکان عکس آبله میمون آبله مرغان ابله میمون به انگلیسی آبله مرغان تا چند روز واگیر دارد تب میمونی چگونه بفهمیم که ابله مرغان گرفته ایم بایدها و نبایدهای آبله مرغان


در حالی که جامعه جهانی هنوز با تبعات و چالش‌های ناشی از بیماری کووید-۱۹ دست و پنجه نرم می‌کند، خبرهایی مربوط به شیوع یک بیماری جدید و نگران‌کننده، موجب ایجاد نگرانی‌های تازه‌ای شده است. این بیماری که “آبله میمونی” نام دارد، با علائمی همچون ضایعات پوستی دردناک و تب بالا همراه است و در موارد نادر می‌تواند منجر به عوارض جدی گردد. نگرانی‌ها پیرامون این بیماری، پس از اخباری مبنی بر کاهش شدت شیوع کووید-۱۹ و همزمان با اوج‌گیری پیک هشتم این بیماری، بیشتر شده است. ویروس آبله میمون، که اخیراً در چندین کشور جهان مشاهده شده، نه تنها به دلیل علائم بالینی آن، بلکه به خاطر پتانسیل شیوع سریع و گسترده‌اش، موجب ایجاد نگرانی‌هایی در میان مردم و متخصصان بهداشتی شده است. این ویروس که از خانواده‌ای مشابه ویروس آبله انسانی است، اگرچه کمتر کشنده است، اما می‌تواند در افراد با سیستم ایمنی ضعیف و کودکان، خطرات جدی‌تری ایجاد کند. بنابراین، شناخت دقیق این بیماری و روش‌های پیشگیری از آن، اهمیت ویژه‌ای برای جلوگیری از یک بحران بهداشتی دیگر دارد.


نشانه ها و علائم آبله میمونی چیست؟ | پیشگیری از آبله میمون چگونه است؟


آبله میمون چیست؟

آبله میمون، که به عنوان یک بیماری ویروسی نادر و در عین حال جدی شناخته می‌شود، متعلق به خانواده ویروس‌های پاکس ویریده است که به دلیل شباهت‌های بالینی به آبله انسانی، مورد توجه قرار گرفته است. ویروس مسئول این بیماری، که از گروه ارتوپوکس‌ویروس است، با ویروس‌های دیگری مانند ویروس واریولا (عامل آبله انسانی)، ویروس واکسینیا (مورد استفاده در واکسن‌ها) و ویروس آبله گاوی (که در گذشته برای ایمن‌سازی استفاده می‌شد) ارتباط نزدیکی دارد.


این بیماری، که ابتدا در مناطق گرمسیری آفریقا شناسایی شد، علاوه بر تب و درد عضلانی، با ضایعات پوستی شدیدی همراه است که به صورت بثورات دردناک و قرمز در نواحی مختلف بدن ظاهر می‌شود. این ضایعات می‌توانند به تدریج تبدیل به تاول‌های پر از مایع شوند که در نهایت پوسته پوسته و بهبود می‌یابند. شناخت دقیق علائم این بیماری برای تشخیص و مدیریت به موقع آن حیاتی است. علاوه بر این، توجه به راه‌های انتقال ویروس و اقدامات پیشگیرانه برای کنترل شیوع بیماری اهمیت دارد. بنابراین، شناخت دقیق این ویروس و چگونگی شیوع و انتقال آن، به ویژه در مواقعی که با افزایش موارد ابتلا در خارج از مناطق اندمیک مواجه هستیم، بسیار مهم است.


نشانه ها و علائم آبله میمونی:

آبله میمونی، یک بیماری عفونی است که عمدتاً با تب و علائم شبیه به سرماخوردگی آغاز می‌شود. این بیماری به سرعت پیشرفت کرده و منجر به ظهور ضایعات پوستی قرمز و برآمده در نقاط مختلف بدن می‌شود. این ضایعات پوستی، که در ابتدا به شکل لکه‌های قرمز کوچک ظاهر می‌شوند، به تدریج چرکی و زردرنگ می‌شوند، نشان دهنده پیشرفت بیماری هستند. به طور خاص، حدود ۹۵ درصد از بیماران دارای ضایعات پوستی بر روی صورت، ۷۵ درصد بر روی کف دست‌ها و کف پاها و ۳۰ درصد بر روی اندام‌های تناسلی هستند. علاوه بر این، آبله میمون می‌تواند غشاهای مخاطی دهان را درگیر کند و در موارد شدیدتر، به قرنیه چشم آسیب رسانده و حتی می‌تواند منجر به نابینایی شود. رنگ بثورات پوستی که با گذر زمان به سمت زردی می‌رود، نشان‌دهنده مرحله پیشرفته‌تر بیماری است. تشخیص این بیماری مستلزم توجه به این علائم و انجام آزمایش‌های تخصصی است تا از شیوع بیشتر آن جلوگیری شود.


 تشخیص آبله میمون:

برای تشخیص آبله میمون، علاوه بر بررسی و تحلیل دقیق علائم بالینی، روش‌های آزمایشگاهی پیشرفته‌ای نیز به کار گرفته می‌شود. دو روش اصلی تشخیصی، تست PCR و آزمایش الایزا هستند که هر دو برای شناسایی ویروس خاص آبله میمون طراحی شده‌اند. تست PCR به دلیل دقت بالا و قابلیت شناسایی ویروس حتی در مراحل اولیه بیماری، یکی از مؤثرترین روش‌ها است. از طرف دیگر، آزمایش الایزا که بر پایه شناسایی پادتن‌های ویژه در برابر ویروس است، یک روش کمکی برای تشخیص دقیق‌تر بیماری به شمار می‌رود. در این راستا، آزمایشگاه تخصصی ویروس شناسی کیوان واقع در تهران با ارائه خدمات تشخیصی مدرن و به‌روز، نقش مهمی در جلوگیری از گسترش این بیماری در ایران ایفا می‌کند. این آزمایشگاه با بهره‌گیری از تجهیزات پیشرفته و کادر مجرب، توانسته است در تشخیص سریع و موثر آبله میمون نقش کلیدی داشته باشد، که این امر به ویژه در مرحله کنترل و پیشگیری از شیوع گسترده‌تر بیماری حائز اهمیت است. افزون بر این، همکاری این مرکز با موسسات بهداشتی و درمانی دیگر، در ارتقاء سطح آگاهی و اطلاع‌رسانی در خصوص راه‌های پیشگیری و درمان این بیماری، نقش مؤثری دارد.


پیشگیری از آبله میمون:

در مبارزه با شیوع ویروس آبله میمون، پیشگیری و کنترل به عنوان اصول اساسی مطرح می‌شوند. واکسیناسیون یکی از موثرترین روش‌های جلوگیری از ابتلا به این بیماری است. واکسن‌های مورد استفاده در این زمینه، از جمله JYNNEOSTM (که با نام‌های Imvanex یا Imvamune نیز شناخته می‌شوند)، اثربخشی قابل توجهی داشته‌اند و توانسته‌اند تا 85 درصد از ابتلا به آبله میمون پیشگیری کنند. این واکسن‌ها، که بر پایه شباهت ژنتیکی بین ویروس‌های آبله میمون و انسانی طراحی شده‌اند، نقش مهمی در کاهش انتقال و شدت بیماری دارند.


علاوه بر واکسیناسیون، رعایت بهداشت فردی و عمومی نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. اقداماتی مانند پخت کامل گوشت برای از بین بردن عوامل بیماری‌زا، استفاده از ماسک در محیط‌های شلوغ و بسته، پرهیز از تماس نزدیک با حیواناتی که ممکن است حامل ویروس باشند و رعایت اصول بهداشت جنسی، همچون محدود کردن شرکای جنسی و استفاده از کاندوم، از جمله روش‌های موثر در کاهش انتقال ویروس هستند.


در کنار این تدابیر، استفاده از داروهای ضد ویروسی که برای درمان آبله میمون مورد تایید قرار گرفته‌اند، نیز می‌تواند در کنترل علائم و کاهش شدت بیماری موثر باشد. یکی دیگر از واکسن‌های تایید شده، ACAM2000، که به صورت ویروس زنده عمل می‌کند و برای افراد بالای 18 سال توصیه می‌شود، هم برای آبله و هم برای آبله میمون مفید است. واکسن تزریقی واکسینیا ویروس (سویه آنکارا) که در سال 2019 برای مانکی پاکس تایید شد، شامل دو دوز است، اما دسترسی به آن به نسبت محدود است. این رویکردهای جامع، هم در کاهش انتقال ویروس و هم در کاهش شدت بیماری نقش حیاتی دارند.


در نتیجه:

با توجه به اطلاعات مطرح شده در این مقاله، می‌توان نتیجه گرفت که مقابله با ویروس آبله میمون نیازمند یک استراتژی چندوجهی است. واکسیناسیون اثربخش، رعایت بهداشت فردی و عمومی، پیشگیری از تماس نزدیک با حیوانات و افراد آلوده، و استفاده از داروهای ضد ویروسی، همگی به عنوان ابزارهای مهم در این مبارزه مطرح می‌شوند. اهمیت دسترسی به واکسن‌ها و داروهای موثر، همراه با آگاهی و آموزش عمومی درباره راه‌های پیشگیری و کنترل این بیماری، نقش کلیدی در کاهش انتقال ویروس و محافظت از سلامت جامعه دارد. در نهایت، همکاری بین‌المللی و هماهنگی در اشتراک‌گذاری دانش، منابع و تکنولوژی‌ها برای مقابله با این چالش بهداشتی، از اهمیت بالایی برخوردار است.


 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
آماده برای کشف ی سفر مجازی … ورزش با ساعت هوشمند عکاسی با طعم هدفون های 2023 پیتزا تُپُل سفر به … رانندگی مطمئن معرفی محصول